ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ਅਧਿਆਇ 2 ਆਇਤਾਂ 42–44

ਅਨੁਵਾਦ

ਹੇ ਪਾਰਥ, ਉਹ ਅਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਫੁੱਲੀ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ (ਸਵਰਗ) ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਜੋ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ (ਅਸਲ ਵਿੱਚ) ਜਨਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਜੋ ਐਸ਼ੋ-ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅੰਤਹਕਰਣ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਅਕਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਭਾਵ ਉਹ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ