ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ਅਧਿਆਇ 8 ਆਇਤਾਂ 9–10

ਅਨੁਵਾਦ

ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ (ਪੁਰਾਣ), ਸਭ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ, ਸੂਖਮ ਤੋਂ ਸੂਖਮ, ਸਭ ਦੇ ਪਦਾਰਥ, ਅਕਲਪਿਤ, ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ (ਅਵਿਦਿਆ) ਹੈ ਉਹ (ਸਾਧਕ) ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨੂੰ ਭਰਵੱਟਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ